تاریخچه صندلی های تاشو

صندلی ها یا چهارپایه های تاشو در قرن 15 تا 13 قبل از میلاد به عنوان صندلی در دریای مدیترانه استفاده می شد. در غنی ترین مقبره ها از صندلی ها نیز به عنوان قبر استفاده می شد. صندلی های تاشو آبنوس و عاج با یراق آلات طلا در مقبره توت عنخ آمون در مصر پیدا شده است.

صندلی های تاشو در عصر برنز نوردیک، مصر باستان، یونان مینوی و روم باستان استفاده شده است. قاب ها بیشتر از چوب و به ندرت فلز ساخته می شوند. چوب با کنده کاری های هنری منبت کاری شده، طلاکاری شده و با عاج تزئین شده است. در شمال اروپا، بقایای بیش از 18 صندلی تاشو به عصر برنز شمال اروپا برمی‌گردد، مانند صندلی تاشو Daensen و صندلی Guldhøj.

صندلی های تاشو در قرون وسطی محبوبیت خاصی داشتند. از آن به عنوان مبلمان تشریفاتی یاد می شود. از قرن 15 و 16 میلادی، صندلی های تاشو عمدتاً مجهز به تکیه گاه دست و سر هستند. البته به صندلی های جدیدتر که اغلب در کارکردها و فعالیت ها یافت می شوند، صندلی های تاشو نیز گفته می شود. آنها قابل حمل و آسان برای استفاده هستند.

ثبت اختراع اولیه برای صندلی تاشو در سال 1855 توسط جان کرام ثبت شد. در سال 1947، فردریک آرنولد صندلی تاشو آلومینیومی xxx را با تسمه های پارچه ای برای صندلی و پشت ایجاد کرد. تا سال 1957، شرکت فردریک آرنولد در بروکلین، نیویورک، بیش از 14،{4}} صندلی در روز تولید می کرد. امروزه صندلی های تاشو عمدتا از پلاستیک سخت، فلز یا چوب ساخته می شوند. صندلی های تاشو را می توان به دسته های مختلفی تقسیم کرد.

صندلی های تاشو به عنوان سلاح در کشتی های حرفه ای استفاده می شود. تحقیقات در مورد مرگ کریس بنوا، انسفالوپاتی تروماتیک مزمن را ذکر کرد که اغلب ناشی از سر میله صندلی و سایر ضربه های مغزی مرتبط با آن به عنوان علت اصلی علائم وی است. در دبلیو دبلیو دبلیو دبلیو ای، تیراندازی با صندلی در سر ممنوع است و استفاده از صندلی برای جلوگیری از صدمات مرتبط کاهش یافته است.